گروه آموزشی راز کنکور
اعتماد به نفس (قسمت دوم )، ذاتی نیست، شما هم «می‎توانید» یکی از موانع درونی و جدی اعتماد به نفس، این باور غلط است که «اعتماد به نفس ذاتی است.» برخی تصور می‎کنند اعتماد به نفس، از طریق وراثت و ژن‎ها منتقل می‎شود و خصلتی ذاتی است. این عده گمان می‎کنند چون اعضای درجه‎ی یک خانواده و به ویژه پدر و مادرشان اعتمادبه نفس ندارند یا نداشته‎اند، ایشان هم از آن محروم‎اند. این باور از آن جهت خطرناک است که شخص را از هر نوع تلاش برای کسب و ارتقای اعتماد به…

اعتماد به نفس

سه شنبه 03 شهريور 1394

اعتماد به نفس (قسمت دوم )، ذاتی نیست، شما هم «می‎توانید»


یکی از موانع درونی و جدی اعتماد به نفس، این باور غلط است که «اعتماد به نفس ذاتی است.» برخی تصور می‎کنند اعتماد به نفس، از طریق وراثت و ژن‎ها منتقل می‎شود و خصلتی ذاتی است. این عده گمان می‎کنند چون اعضای درجه‎ی یک خانواده و به ویژه پدر و مادرشان اعتمادبه نفس ندارند یا نداشته‎اند، ایشان هم از آن محروم‎اند. این باور از آن جهت خطرناک است که شخص را از هر نوع تلاش برای کسب و ارتقای اعتماد به نفس ناامید و دلسرد می‎کند.اعتماد به نفس هرگز ذاتی نیست، می‎شود دودمان و اجداد شما از ویژگی اعتماد به نفس بهره‎ای نبرده باشند و در عوض شما سرشار از آن باشید. از سویی، ممکن است در وجنات و سکنات اعضای خانواده شما اعتماد به نفس موج بزند، اما شما کوچکترین نشانی از این ویژگی مثبت نداشته باشید.مسلم بدانید که اعتماد به نفس از جمله ویژگی‎های کاملاً اکتسابی است می‎توان آن را ایجاد کرد و پرورش داد.برای اثبات اکتسابی بودن اعتماد به نفس، توجه داشته باشید که ما انسان‎ها، تنها صفاتی را در دیگران تحسین می‎کنیم که اکتسابی باشد و آنان این ویژگی را با تلاش و جدیت و ممارست در خود ایجاد کرده باشند؛ و هرگز صفات ذاتی را تحسین نمی‎کنیم. مثلاً نمی‎گوییم آفرین که چشم‎هایت چون نرگس مست است و مرحبا بر تو که قامتی رعنا همچون سرو داری! آفرین گفتن ما در چنین مواقعی از آنجا مضحک است که هیچ‎کس در زیبایی چشم یا بلندی قامتش کوچک‎ترین دخالتی نداشته و این‎ها صرفاً ژنتیکی است. ولی می‎گوییم: «آفرین، چه پسر مؤدبی...» چرا که نظم و ادب، ذاتی نیست و خود شخص، با تمرین و توجه و مداومت، آن‎ها را به صورت عادت رفتاری درآورده است.اعتماد به نفس نیز از آن ویژگی‎هایی است که ما با مشاهده‎ی آثار آن در دیگران، لب به تحسین می‎گشاییم. همین پدیده به خوبی روشن می‎سازد که این ویژگی قابل تحصیل است و می‎توان آن را با تمرین کسب کرد. کسی که پدر و مادری بی‎سواد دارد الزاماً به بی‎سوادی و جهل محکوم نخواهد بود و می‎تواند تحصیل کند، چنان که بسیاری بوده‎اند و هستند که از خانواده هایی بی‎سواد یا کم‎سواد برخاسته‎اند امّا با تلاش و اراده و همت فراوان، به مراتب بسیار بالای تحصیلی رسیده‎اند.البته ممکن است بپرسید همچنان که اگر پدر و مادر تحصیل کرده باشند در رشد و ارتقای تحصیلی فرزندشان فوق‎العاده مؤثرند، آیا پدر و مادری که خود از خصیصۀ ارزشمند اعتماد به نفس برخوردارند، به ایجاد و تقویت آن در فرزند خود کمک شایان نمی‎کنند؟البته پاسخ مثبت است. امّا حتماً اذعان دارید که پدر و مادر تحصیل کرده، الزاماً فرزندان تحصیل کرده به جامعه تحویل نمی‎دهند و پدر و مادری که سرشار از خودباوری‎اند، الزاماً فرزندی متکی به خود و دارای اعتماد به نفس بار نمی‎آورند.خانواده و پدر و مادر نه تنها می‎توانند نقش تسهیل‎کننده و یاری‎دهنده را ایفا کنند و مهم، خواستن، تمایل و همت و پشتکار خود شماست.باور به این که اعتماد به نفس پدر و مادر فرزندان را به کسب این ویژگی ترغیب می‎کند امّا به هیچ‎وجه تضمین‎کننده‎ی آن نیست، باید ما را بیش از پیش به تلاش برای تحصیل اعتماد به نفس برانگیزد تا هم به خودمان کمک کنیم و هم به فرزندانمان، چه اکنون چه در آینده.بنابراین برای اقدام برای ایجاد، بهبود یا پرورش اعتماد به نفس، قبل از هرچیز این باور را در خود ایجاد کنید که اعتماد به نفس اکتسابی است. شما در هر شرایطی که بزرگ شده‎اید، در هر خانواده‎ای که رشد یافته‎اید و در هر موقعیت ناگوار و نامطلوبی که پیش از این قرار گرفته‎اید، باز هم می توانید خودباوری و اعتماد به نفستان را ارتقا دهید. به جای اینکه ذهن را معطوف اوضاع نامطلوب و نامساعدی کنید که منجر به ضعف خودباوری خودتان شده و به جای محکوم کردن شرایط و محیط اطرافیان، به این فکر کنید که من می‎توانم همۀ این ضعف‎ها را با تمرین‎های ذهنی و رفتاری جبران کنم و فردی با اعتماد به نفس فوق‎العاده باشم.

منبع : hooraei.com